شاهد رفتن عزیزترین کسشان بودند .

هوا بس ناجوانمردانه دلگیر است و من بر آن شدم که با مساعدت قلم

 و تکه کاغذی که در دست دارم پرسه ای در دنیای تنهایی خویش زنم

 اما نگارش بسی سخت است سخت تر از آن حقایقی است

 که باید به درازی یک جاده تولد تا مرگ با آنان پنجه در پنجه کنم   

 قلم را به یاری حرف های خویش می طلبم و با رقص آن بر سپیدی های

 کاغذم چند سطری را برای تسکین لحظه های دلتنگی خود خواهم نوشت

                                  و آن را تقدیم خواهم کرد به

                                              بانوی خاک

ای زندگی چه گستاخانه وجودت را بر آدمی تحمیل میکنی

سال ها است که عشقم را در صندوقچه غبارآلود قلبم پنهان ساختم

و کلید این صندوقچه را در بطری تنهایی نهادم

                            ای عزیز من ! بی تو چه سخت است زیستن

وجودم از درد جانسوزی گداخته است ، تو تنها موجودی هستی

 که بعد از خدا دوستت داشتم

ولی افسوس که در دل این سنگ غم و به جز این واژه سنگین سکوت

جای چیز دیگری نبود

خدایا می خواهم در کنارت باشم ، این جا جای من نیست

 این اسمان سقف خانه من نیست

نباید به اینجا می آمدم اینجا تبعیدگاه من است

 چه گناهی مرا به این غربت دور رانده است ؟

خدایا دیگه اشکی توی چشم هایم نمانده که سر قبر آرزوهای مرده ام بریزم

دیگه برام کبریتی نمانده که باهاش برگ های خشک غمم را به اتش بکشم

و با گرمای شعله اش دلم را گرم کنم

رفتنت را با کدامین قلم بر صفحه صفحه وجودم بنگارم

 و با کدامین صبر تحمل کنم

    چشم هایم را روی هم میذارم و میگویم ای کاش

              وقتی پرستویی فکر سفر کرد یارش را هم خبر کند

نگار من تو که زمین را ترک کردی و رفتی

حالا تنهای تنها دل خوش با خاطراتت هستم 

 از حصار کاهگلی تقدیر می ترسم که همین یاد و خاطره

نگار را هم از من جدا کند ولی من در کنار پنجره

 پرده زمستانی سرنوشت را کنار میزنم

و حالا تا ته خوشبختی راهی نیست به جز یک نفس

 و با آخرین تار موی باقی مانده در لای دفتر خاطراتم

ولی نگار من سومین زمستان هم بی تو هم گذشت خیلی تلخ بود

ولی به تو قول میدم که مطمعن باش هیچ وقت از زندگی و دل من پاک نمیشی

دیگه باید برم ولی بدون تو رو با تمام خاطراتت هم با خودم میبرم

دیگه حتی یک کلمه هم از کس دیگری جز تو اینجا نمی نویسم

تمام اینجا فقط مال تو است ، مال تو و دل من

عزیزم باز هم مثل پارسال تولدت را با غم نامه هایم خراب کردم منو ببخش

                                     تولدت را در خاک تبریک میگم

                         و هزاران قلب یک درخت گورستان قلب من شد .